(556 S. KHK. m. 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesince verilen 25.5.2000 tarih ve 1999/360-2000/250 sayılı kararın incelenmesi davalı Enstitü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin Bisküvi, şekerleme ve çikolatalı mamuller konusunda üretim ve satış yaptığını, ALPELLA markasını 14.07.1994 tarihinden itibaren birkaç kez tescil edildiğini, tanınmış marka olduklarını, davalı şirketin aynı markayı yatak, yorgan, yastık, nevresim, çarşaf, oturma grubu, yaylı kanepe ve mobilya da kullanmak üzere davalı Enstitü nezdinde girişimde bulunduğunu, bu markanın davalı adına tescilinin müvekkili şirketin tanınmış markası ile iltibaslar yaratacağı gerekçesiyle Enstitü nezdinde itirazda bulunulduğunu, itirazın reddi üzerine üst kurula müracaat edildiğini, buradan da red cevabı alındığını beyanla davalı Enstitünün yeniden inceleme ve değerlendirme kurulunun kararının iptali ile Alpella ibaresinin davalının markasından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Patent Enstitüsü vekili, farklı mallar veya hizmetlerin farklı kişiler adına tescil edilebileceğini, istisnasının tescilli markanın tanınmışlığı konusunda olduğunu, davacının markasının tanınmışlık statüsüne alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, bir markanın tanınmış kabul edilebilmesi için Türk Patent Enstitüsü'nün herhangi bir kararı veya işleminin bulunmasının gerekmediği, Alpella markasının toplumun büyük kesimi tarafından davacıya ait bir çikolata markası olarak bilindiği, tanınmış marka olarak kabulünün gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 02.06.1999 tarihli kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı Patent Enstitüsü vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Enstitü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Enstitü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy