(818 S. K. m. 104)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 03.11.1999 tarih ve 1997/97 - 1999/355 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hâkimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı S
Gıda San. ve Tic. AŞ. nin 15.11.1989 tarihinde kredi kullandığını, diğer davalıların ise müşterek ve müteselsil borçlu ve kefil sıfatı ile borca şahsen kefil olduklarını, müvekkilinin bakiye alacağı olan 686.820.080.- lira'nın davalılar tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 686.820.080.- lira'nın ve 3.159.000.- lira ihtiyati haciz masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, yanıt vermemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı S
Gıda San. ve Tic. AŞ. nin 14.11.1989 tarihinde davacı bankanın Bursa Şubesinden 75.000.000.- lira tutarında kredi kullandığı, anılan sözleşmeye diğer davalıların müteselsil kefil olarak imza koydukları, müteselsil kefillere banka tarafından gönderilen ihtarnamelerin 20.04.1991 tarihinde tebliğ edildiği, tanınan on günlük süre eklendiğinde, kefillerin 30.04.1991 tarihinde temerrüde düştüğü, buna göre kefillerin sorumluluğunun 338.339.062.- lira olduğu gerekçesiyle, 686.820.000.- lira alacağın tamamından davalı S
Gıda San. ve Tic. AŞ.nin, 338.339.062.- lira'lık kısmından davalılar Y.S., S. B. ve E. K.'nin sınırlı sorumlu tutulmak ve tahsilde tekerrür olmamak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı gerçek kişiler yönünden fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıların müşterek ve müteselsil borçlu olmayıp kefil sıfatı ile sorumlu bulunmalarına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 03.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy