(556 S. KHK m. 1, 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 2.11.1999 tarih ve 1999/269-1999/974 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin kümes ısıtıcılarında kullanılan özel şekil ve biçime sahip gaz ve hava karışımını sağlayan radyanın 1990 yılından itibaren üretim ve satışını yaptığını, piyasada maruf hale getirdiğini, davalının 1990 yılından beri müvekkilinin müşterisi olduğunu, durumun böyle olmasına karşın davalının patent enstitüsüne müracaatla tescil sağladığını, bu durumun müvekkilinin büyük zararına yol açacağını, bu durumun müvekkilinin büyük zararına yol açacağını ileri sürerek davalı tarafça kullanılan markanın özel şekil ve biçiminin iptali ve terkinini, haksız rekabetin önlenmesini, haksız rekabet konusu malların imhasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinden Mustafa'nın davaya konu düzeneği 1993 yılında geliştirerek 6.5.1996 tarihinde 10 yıl süreyle faydalı model belgesi ile tescil ettirdiğini ve 1993 yılından beride bu üçüncü diğer müvekkilinin tescilli markası altında üretip, pazarladığını, davacının müvekkiline ait düzeneği sanki ürünüymüş gibi imal edip, pazarladığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, davacının iddiasını doğruluyacak delillerini ibraz edememiş olması nedeniyle gerek TTK.nun haksız rekabete ilişkin hükümleri, gerekse 551 sayılı KHK. hükümlerine göre korunacak bir hakkının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 21.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy