(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 17.11.1999 tarih ve 1997/88 - 1999/389 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Verda Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinden Zaman Ltd. Şti.ne ait aracın diğer müvekkilin sevk ve idaresinde iken davalıların maliki ve sürücüsü bulunduğu araçla çarpışması sonucu aracın hasara uğradığını, kusurun davalı sürücüde bulunduğunu ileri sürerek, 1.985.195.000. lira'nın % 70 ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Birleşen dava ile, davacı Oyak Sigorta AŞ. vekili, müvekkillerine kasko poliçesiyle sigortalı araca davalıların maliki ve sürücüsü bulunduğu aracın çarpması sonucu meydana gelen hasar bedelinin ödendiğini ileri sürerek, 1.200.000. lira'nın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, aralarındaki bağlantı nedeniyle her iki dosyanın birleştirildiği, yaptırılan bilirkişi incelemesinde, olayda davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, hasar miktarının 1.673.469.090. lira olarak belirlendiği, davacılar vekilinin asıl davayı takip etmeyeceğini bildirdiği, ancak, davalılar vekili davayı takip edeceğini bildirdiğinden, sigorta ile davalılar tarafından ödenen toplam 1.350.000.000. lira yönünden davanın reddi, fazla kısım için karar vermeye yer olmadığı, birleşen davanın kabul edildiği gerekçesiyle, asıl davanın 1.350.000.000.- lira'lık kısmının reddine, fazla istem konusunda karar vermeye yer olmadığına, birleşen davanın kabulü ile 1.200.000.000. lira'nın reeskont oranında faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalılara ait aracın ticari olduğu saptanmış olup, TTK.nun 3 ncü maddesinde, ticari müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasa'nın 2/3. maddesi uyarınca, arada sözleşme olmazsa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont oranına göre faiz istenebileceğinin belirtilmiş olmasına göre, takdir edilen faiz oranında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 49.950.000. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy