(CMR m. 32) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Mersin Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 30.11.1999 tarih ve 1998/1097 - 1999/659 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil şirketçe nakliyat rizikolarına karşı sigorta örtüsü altına alınan kiraz emtiasının davalı tarafından Eğridir-Berlin taşımasını davalının üstlendiğini ancak varma yerinde emtianın hasarlı olarak tesbit edildiğini, sigortalısına zararını ödeyen müvekkilin davalı aleyhine giriştiği icra takibine itiraz edilerek durdurulduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, CMR Konvansiyonunda düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, hasar tesbitinin süre ve yöntem açısından müvekkili bağlayıcı biçimde yapılmadığını, satıcı sigortalının mal bedelinin tamamını tahsil etmiş olması nedeniyle zararının söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sigortalının ihraç ettiği mal bedelinin tümünü tahsil ettiği, taşıma nedeniyle bir zararının söz konusu olmadığı, bu nedenle davacı sigorta şirketinin rücuen dava açma hakkı bulunmadığı, davalının ise cevap dilekçesinde haksız takip tazminatı istemediği, yargılama sırasındaki buna ilişkin istemin ise davacının karşı çıkması nedeniyle usule uygun görülmediği gerekçesiyle davanın ve davalının inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 710.000. lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 2.080.000. lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy