(818 S. K. m. 41, 43, 49) (1086 S. K. m. 533)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı hakem kurulu tarafından verilen 1.7.199 gün ve 1998/3-bila sayılı kararı İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince 25.1.200 gün ve 1999/734 sayılı müzekkere ile dairemize gönderilmiş olup, hükmü Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 20.6.2000 günde davacı avukatı Kemal Temel ile davalı avukatı G. B. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının kendi grubuna dahil değişik ülkelerdeki firmalara mal gönderilmesini istemesi üzerine müvekkiline gerekli ihracatın yapıldığı, ancak ihracat bedelinin ödenmediğini, ayrıca müvekkilince bedeli ödenen ithal muzun davalı tarafından gönderilmediğini ileri sürerek, (226.659,30) Avusturya Şilini, (21.880) USD. (313.732,69) DM. ve (175.101,02) USD.nin banka faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, bu taleplerin 98/1 sayılı hakem kararı ile karara bağlanması üzerine 2.11.1998 tarihli dilekçeyle ilaveten (190.000) DM. ve (235.000) DM. maddi, (500.000) DM. manevi zarar ve (40.000) DM. munzam zarara uğranıldığını ileri sürerek bu kalemlerin de kabulünü talep etmiştir.
Davalı vekili, uyuşmazlığın tahkime tabi olmadığını, müvekkilinin de mukabil alacağını dava konusu edeceğini, davanın dayanaksız olduğunu savunmuştur.
15.8.1994 tarihli İTO. Tahkim Kurulunca verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 6.2.1995 tarihli ilamı ile (davalının İstanbul 6.Ticaret Mahkemesinde ikame ettiği dava sonucunun beklenmesi gerektiği) noktasından bozulmuş olup, bozmadan sonra 15.4.1999 tarihli kararla uzatılan tahkim süresi içerisinde oluşturulan yeni hakem kurulunca toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak 1.7.1999 tarih ve 6 nolu kararla davacının davalı hesabına (190.000) DM. ödediğini kanıtlayamadığı, 3.kalem tazminat talebinin ise onanıp kesinleşen 1998/1 sayılı hakem kararı ile çözüme bağlandığı davacının davalıdan olan alacaklarının süresinde tahsil edememesi nedeniyle uğradığı munzam zararın talepten fazla olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile (40.000) DM. munzam zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazları HUMK. nun 533. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığından reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 100.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 322.245.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy