(556 S. KHK m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 17.07.1998 tarih ve 1998/357 - 1998/754 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.04.2000 günde davacı avukatı Şerife Akar ile davalı avukatı Aytekin Şener gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili tarafından üretilen duş ve küvet kabinlerini Duşakabin markasıyla tanıtıp piyasaya sürdüğünü davalı nezdinde yapılan marka tescil başvurusunun eşya adı olduğundan bahisle reddedildiğini ileri sürerek, ret kararının iptalini, Duşakabin markasının davacı adına tescilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının marka tescil başvurusunun duş ve banyo küvetlerinin etrafına konulacak alüminyum veya plastik çerçeveli cam, mika, plastik ve benzeri malzemeden üretilmiş panellerin cinsini, çeşidini, vasfını, amacını belirten işaret ve adlandırmalardan olduğu, eşya listesindeki mallar üzerinde kullanılmasının halkı yanıltarak kamu düzenini bozacağından reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, duşakabin sözcüğünün duş ve kabin sözcüklerinin bir araya gelmesiyle oluşturulan duş ve küvetlerin etrafındaki cam, mika ve benzeri malzemelerden üretilen panellerin genel adı olup, panelin cins, vasıf ve çeşidini belirten bir ad olduğu, adın oluşumunu sağlayan mucit veya ilk tasarım sahibinin zamanında yapılmış bir marka başvurusu bulunmadığı, davacının çok önceden beri imalatını yapmış olmasının kendisine marka olarak kullanım hakkı vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve daha önce davacının açtığı ve Dairemizce karara bağlanan 14.10.1999 tarih 1999/5835 Esas, 1999/7830 Karar sayılı ilamında da belirlendiği üzere Duşakabin ibaresinin marka olarak kabul edilemeyeceğinin karara bağlanmış bulunmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, 65.000.000.- lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 710.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy