(2004 S. K. m. 67)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki davanın Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek bozmaya uyularak verilen 10.11.1999 tarih ve 1999/274-496 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortaklığından ihraç edilip kooperatifle ilişkisinin kesildiğini, ortaklığı süresince kooperatife yaptığı aidat vd. ödemeleri toplamı 6.413 DM. ve faizinin tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ödenmiş paraların döviz olarak iade edileceğine dair bir düzenleme ve genel kurul kararı bulunmadığını, davacının toplam ödemesinin 49.323.000 lira olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 7.5.1999 gün ve 1999/3280-3735 sayılı kararı ile davalı yararına bozulmuştur.
Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl alacağa yapılan itirazın iptali ile 6.413 DM.ye 10.4.1995 takip tarihinden itibaren başlatılacak yıllık %5 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, işlemiş faiz isteği ile fazla faiz uygulanmasına ilişkin isteğin reddine dair verilen karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının takip talebinde göstererek harcının yatırdığı miktara göre, taleple bağlı kalınarak TL. üzerinden hesaplanan %40 inkar tazminatı tutarı 78.238.600 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 710.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy