(818 S. K. m. 325)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 17.06.1999 tarih ve 1998/225 - 1999/144 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin, davalıdan aldığı destekleme kredisinin güvencesi olarak müvekkiline ait depolardaki fındık emtiasının rehnedildiğini, sözleşmeye göre emtianın rehin süresince korunması masraflarının müvekkiline ait olduğunu, ancak davalı tarafından istihdam olunan işçi tarafından bu korumanın gerçekleştirildiğini, işçi İsmail'in, iş akdinin feshi sonucu davalı aleyhine açtığı ihbar ve kıdem tazminatına ilişkin davanın işçi lehine sonuçlanıp kesinleşmesi üzerine davalının, kredi sözleşmesine dayanarak ilamda yazılı tazminatı müvekkilinin davalı bankadaki hesabından çektiği para ile ödediğini oysa müvekkiline dava, zamanında ihbar edilseydi tazminat işçiye ödeyebileceğini dolayısıyla geç ödeme nedeniyle masraf ve faizin tahakkukunda davalının kusurunun bulunduğunu ve bu kısmın sözleşme hükmüne dayandırılamayacağını ileri sürerek kıdem tazminatı dışında kalan toplam 706.980.788.- lira'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iş akti davacı tarafından askıya alınması istendiği için müvekkilince rehin memurunun görevine son verildiğini, memurun davacının nam ve hesabına çalıştırıldığını, davacının işveren durumunda olduğunu ve tazminat ödemekle yükümlü olduğunu bilerek iş aktini sona erdirmiş olduğunu, işçinin açtığı davaya davacı tarafın neden olduğunun dolayısıyla masraf ve faize katlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar doğrultusunda işçinin davacının talimatı ile işten çıkarıldığı ve sözleşme uyarınca işçi lehine hükmedilen tazminatı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle zararın kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 710.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy