(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 11.11.1999 tarih ve 1997/695-1999/622 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı sigorta şirketine kasko sigortası ile sigortalı olduğunu, aracın kaza yapıp hasarlandığını, rizikonun davalıya ihbar edilmesine rağmen, sigorta bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 222.705.000 liranın 14.3.1997 olay tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, sigortacı tarafından yapılan inceleme raporu ve tüm dosya kapsamından davanın kabulü ile 222.705.000 liranın kaza tarihi 14.3.1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, davalı ile arasındaki sigorta sözleşmesine dayalı olarak istekte bulunduğuna ve TTK. 3. maddesi uyarınca bu tür sözleşmelerin ticari iş niteliğine haiz olmalarına 3095 sayılı yasanın 2/3. madde ve fıkrasında ticari işlerde reeskont oranında gecikme faizi istenebileceğine göre, davacının dava dilekçesinde yer alan reeskont oranında gecikme faizi isteminin kabulü gerekirken, yasal oranda gecikme faizine hükmolunması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK. 438/7. madde uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının birici bendinde yer alan yasal faizi ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine reeskont faizi ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilen işbu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy