(818 S. K. m. 118)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 03.02.2000 tarih ve 1998/839 2000/33 sayılı kararınca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 26.09.2000 günde davacı avukatı ile davalı avukatı gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, üyesi olduğu davalı kooperatifin aidat borcu ve gecikme faizi toplamı olarak kendisinden 09.07.1997 tarihli ihtarla istediği 1.715.402.070.- lirası borcun mevcut olmadığını, 1995-1996 yıllarına ait gecikme faizi istenemeyeceğini, peşin ödemesi nedeniyle ara ödemeleri yapmadığını ve 19.07.1998 tarihli genel kurulda alınan ödenecek aidatların faiz borcuna sayılması kararının usulsüz olduğunu ileri sürerek, 1995-1996 yıllarına ait gecikme faizi borcunun ve 19.07.1998 tarihli genel kurulda alınan ödenecek aidatların faiz borcuna sayılması kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, faiz uygulamasının genel kurul kararlarına dayandığını ve son alınan genel kurul kararı doğrultusunda ortakların borçlarının hesaplandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, davacının iptalini istediği genel kurul kararına muhalif kalmadığı için dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle ve davacıya yapılan ihtardaki hesaplamaya esas alınan 31.12.1997 tarihi itibariyle davacının 274.694.309.- lira borçlu olduğu yolundaki bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 1.465.770.865.- lira borçlu olmadığının tespitine, genel kurul kararının iptali istemi ile fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
Davacı üye tarafından, 31.12.1997 tarihi itibarıyla borcunun 1.715.402.070 TL olduğuna dair davalı kooperatifçe çekilen 9.7.1997 tarihli ihtarın gerçeği yansıtmadığı ileri sürülerek, kooperatife borçlu olmadığının tespitine yönelik olarak açılan davada, davacı üyenin borcu, genel kurul kararlarında belirtilen ödeme tutarları ve gecikme faizi oranları nazara alınarak belirlenmiş, mali yükümlülüklere karşılık davacı tarafından keşide edilen senetlerden bedeli tahsil edilen ve edilmeyenler ayırt edilmiş ve davacının yaptığı ödemeler düşülerek 31.12.1997 tarihindeki gerçek borcu saptanmıştır. Davacı üye, kooperatifte denetçi olarak yaptığı görev nedeniyle hak ettiği huzur hakkının da borcundan düşülmesi gerektiğini temyiz itirazı olarak öne sürmüş ise de, borcun belirlendiği tarih itibarıyla muaccel olan böyle bir alacak hakkına dayalı olarak, Borçlar Kanunu'nun 118. maddesinde öngörülen takas definin koşullarının varlığı saptanamamıştır.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yukarıda açıklanan nedenlere göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, 2.080.000.- er lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenlerden alınmasına, 29.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy