(CMR m. 2) (2004 S. K. m. 67) (1086 S. K. m. 436)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 25.02.2000 tarih ve 1999/662 - 2000/150 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin Almanya'da mukim olup, CMR nakliyelerinden kaynaklanan gümrük harç ve cezaları ile ve sair hizmetleri davalıdan aldığı faks talimatları neticesinde yaptığı halde, (18.227.56) DM alacaklarının davalı tarafından ödenmesine yanaşılmadığını ileri sürerek, alacağın tahsili amacıyla girişilen takibe davalının yaptığı itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin nakliyeci olup, gümrük harç ve cezalarından herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki davacıya herhangi bir talimatta vermediğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davalının taşıyıcı olup, gümrük harç ve vergilerini ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı, kaldı ki, davacının bu vergileri alınan gümrük idaresine ödediğini de kanıtlayamadığı, anılan vergilerin davalının yaptığı taşımalara ilişkin olduğunun da belirlenemediğini, dosyada mevcut manifesto ve yazışma örneklerinden giriş gümrük vergilerinin davalı tarafından üstlenildiğine ilişkin kabulüne de rastlanamadığı gerekçeleriyle ispatlanamayan dava ile davalının kötüniyet tazminatı istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı haksız çıkmakla beraber kötüniyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden taraf vekillerinin itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000.'er lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalı ve davacıdan alınmasına, 12.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy