(1086 S. K. m. 288) (6762 S. K. m. 782, 784)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 21.12.1999 tarih ve 1999/383 - 819 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince dava dışı M. adına imal edilen 605.05 gram 22 ayar desenli düz bilezik ile 618.55 gram 22 ayar 70 numara pullu zincirin Gaziantep'te alıcısına teslim edilmek üzere davalı firmaya teslim edilerek, taşıma ücretinin ödendiğini, ancak malın alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek, evsaf ve miktarı belirli altınların aynen iadesini olmadığı takdirde bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, davacının elinde altın ziynet eşyasını teslim ettiğine dair yazılı bir belgesi bulunmadığı gibi, davalının altınların teslim edildiği ileri sürülen Kilis'te şube ve yetkili acentesi da bulunmadığı sadece irtibat bürosu veya komisyon karşılığı bilet kesmekle görevli kişilerin davalı şirket adına hareket ettiklerinin söylenemeyeceği, Kilis'teki yazıhaneye Gaziantep'e götürülmek için teslim edilen altınlar ile ilgili olarak davalının hiçbir hukuki sorumluluğunun bulunmadığını, ancak altınları teslim ettiği şahısların şahsi sorumluluklarının söz konusu olabileceği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, taşınmak üzere davalıya teslim edilen eşyanın alıcısına teslim edilmediği iddiasına dayalı aynen teslimi veya aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı taşıyıcıya altın ziynet eşyasının teslim edildiğine dair yazılı bir belge bulunmadığı davalının Kilis'te şube veya acentesi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de, davalı taşıyıcının Kilis'te bilet satış bürosunun bulunduğunun anlaşılmasına nazaran TTK'nın 782 ve 784. maddeleri uyarınca taşımadan dolayı sorumluluğunun bulunmasına ve taşıma sözleşmesinin yazılı biçimde yapılmasının gerekli bulunmayıp, malın taşınması veya malın teslimi ile oluşacağının tabi bulunmasına göre, mahkemece kararının gerekçesinde yer alan hususların yasaya uyarlığı görülmemiş ise de, davalı tarafından taşıma ilişkisinin inkar edilmesi karşısında, dava değeri itibariyle HUMK'nın 288 vd. maddeleri uyarınca davacının taşıma akdinin varlığını tanıkla ispatlamasının mümkün bulunmamasına ve teslim keyfiyetinin tanıkla ispatı hususunun ancak akdin varlığının ispatlanması koşuluna bağlı bulunmasına ve davacı tarafından taşıma akdinin varlığı hususunda yazılı bir kanıt sunulamaması karşısında, davanın reddine karar verilmesi sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan, kararın HUMK'nın 438/9. madde ve fıkrası uyarınca gerekçe değiştirilmek suretiyle ve yukarıda açıklanan gerekçelerle onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2.080.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına 05.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy