(CMR m. 23) (6762 S. K. m. 1358) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kadıköy Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 7.12.1999 tarih ve 1998/1086-1999/971 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 3.10.2000 günde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline sigortalı emtianın davalı şirketçe yurtdışından İstanbul'a taşınması sırasında oluşan hasar nedeniyle müvekkilince sigorta ettirenine 3.081.773.000 TL sigorta teminatı ödendiğini ve hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın reeskont faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi, taşımadan kaynaklanan hasarın bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hasarın taşımadan kaynaklandığı, hasar bedelinin 2.729.178.108 TL olduğu, TTK. nun 1358. md. uyarınca %10 ilavesiyle 3.002.095.918 TL istenebileceği gerekçesiyle anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, taşımanın CMR Konvansiyonu hükümlerine tabi bulunmasına nazaran davalı vekilince bilirkişiler kurulunun ek raporuna yönelik olarak verilen 3.12.1992 tarihli itiraz dilekçesindeki istenen doğrultusunda, taşıma belgesinde yük değeri belirtilmediğinden anılan konvansiyonun 23. maddesinde düzenlenen sınırlı sorumluluk ilkesinin uygulanması hususu üzerinde durularak bilirkişilerden bu konuda yeni bir rapor alınması gerekirken, değinilen yön gözden kaçırılarak yazılı biçimde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, taraf vekilleri duruşmaya gelmediğinden vekillik ücreti takdirine yer olmadığına, 03.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy