(6570 S. K. m. 9, 16) (3065 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 17.2.2000 tarih ve 1998/447-2000/92 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Mülkiyeti Emekli Sandığına ait olup müvekkilince işletilen Ankara oteli oyun salonunun 28.8.1992 tarihinde yapılan hasılat kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, sözleşmenin 15.maddesi uyarınca kiracının otelin yıllık satışa hazır yatak sayının %5'i oranında yabancı turist getirmesi gerektiğini, getirilecek yabancı turistlerin konaklama ücretinin o yıl için 2000 ve daha yukarı geceleme garantisi sağlayan firma veya seyahat acentelerine verilen en düşük konaklama ücreti üzerinden hesaplanacağını, davalının 15.9.1997-11.2.1998 döneminde sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek toplam 18.473.429.775 liranın temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kira sözleşmesinin 15.maddesinin 6570 sayılı yasanın 9.16. maddeleri uyarınca geçersiz olduğunu, belli oranda yabancı turist getirme yükümlülüğünün cezai şart niteliğinde olduğunu, oysa cezai şartın geçersiz olduğunu zira kiracıdan her ne nam altında olursa olsun kira bedeli dışında bir para istenemeyeceğini, su ve elektrik giderlerinin maktu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki sözleşmenin 15.maddesinin cezai şart niteliğinde olduğu ve KDV. yasasının 1.maddesine göre KDV. istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 16.063.851.978 liranın 25.2.1998 temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 542.123.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 180.750.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy