(818 S. K. m. 499, 500)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Mersin Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 25.6.1999 tarih ve 1998/1328 - 1999/368 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. O. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının dava dışı P. İnş. Ltd. Şti.nin müvekkil bankadan kullandığı kredinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, 4.9.1997 tarihi itibariyle borç bakiyesinin 1.051.824.268,- TL. dava tarihine kadar işlemiş faizinin 1.287.432.576.- TL. ve BSMV'nin ise 64.371.628.- TL. olmak üzere 2.403.628.472.- TL. olduğunu ileri sürerek bu miktarın asıl alacağı %165 temerrüt faizi uygulanmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, asıl borçlu şirket yerine kefil olan müvekkile doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini, davacı bankanın kredi teminatı olarak rehin edilen araç üzerindeki rehini kaldırması nedeniyle borcun ve müvekkilin sorumluluğunun kalmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, bankaca araç üzerindeki rehnin kaldırılmış olmasına rağmen, kredi borcunun tamamen kapatılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı banka, 23.10.1996 tarihli Bireysel kredi borçlanma ve rehin sözleşmesi ile P. İnş. Ltd. Şti.ne kredi kullandırmış, borçluya ait 33 B 5920 plakalı aracı rehin almıştır. Davalı M. K.'da kredi sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı banka, 30.4.1997 tarih 207 sayılı yazısı ile borcu kalmadığından rehin işleminin kaldırılması istemiş ve rehin kaldırılmıştır.
BK.nun 500/1. maddesine göre alacaklı, kefaletten dolayı tahakkuk eden borcun temini için kefalet sözleşmesinden önce yada sonra elde ettiği her türlü teminatı kefillerin zararına olarak azaltmaması gerekir. Aksi halde teminatı azalttığı oranda kefile karşı sorumlu olur. Zira alacaklıya ödemede bulunulan borçlu teminatların kendisine verilmesini talep etmesi halinde o alacaklı bu teminatları kefile vermek zorundadır. (BK.499) Somut olayda, davacı banka, kredi sözleşmesini ortadan kaldırarak, ödeme yapacak olan kefilin durumunu ağırlaştırmıştır. Bu durumda, banka azalan teminat oranında kefile başvurma hakkını yitirmiştir. Mahkemece, BK.nun 499. ve 500. maddeleri hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekir iken, yazılı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının davalı yararına (BOZULMASINA), 29.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy