(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek bozmaya uyularak verilen 09.02.2000 tarih ve 1999/561 2000/49 sayılı kararınca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildİği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının 17 nolu kömür sahasını 750.000 ton rezerv olduğu ilanı ile ihaleye çıkardığını, müvekkilinin 1/3 oranında kömür olduğu düşüncesi ile 262.400 ton üzerinden teklif verip sözleşme imzalamış ise de, bilahare bu sahada rezervin 388.776 ton olduğunun anlaşıldığını, gerçek rezerv hususunda müvekkilinin esaslı hataya düşürülerek yanıltıldığını, üretilebilir kömürün ise 277.599 ton olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshini, 1997 yılı için rödovans tutarı 30.487.233.000.- lira borçlu bulunmadığının tesbitini, eğer bu talepler kabul olunmaz ise her halükarda 34.801 ton kömür bedeli 12.084.125.235.- lira borçlu olmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma ilamı doğrultusunda reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 19.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy