(743 S. K. m. 686)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Eskişehir 5. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 09.03.2000 tarih ve 1999/877 - 2000/176 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Verda Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkil şirketin kurucularından olduğunu, müvekkil şirket kurulmadan önce, davalı ile Ali Kamil Akbıyık ve İsmail Öztürk'ün Tosan Ticaret adına bir adi ortaklık kurduklarını, 1991 yılında bu ortaklığın ihtiyacı için 26 AS 250 plakalı bir kamyonet alındığını, faturanın adi ortaklık adına kesildiğini, ancak ortaklığın işlerini takip eden başkan olan davalının kamyoneti kendi adına tescil ettiğini, söz konusu kamyonetin adi ortaklığın demirbaşı olarak sayıldığını, müvekkil şirketten daha sonra ayrılan davalının kamyoneti şahsi işlerinde kullanmaya başladığını ileri sürerek, dava konusu kamyonetin davacı şirkete ait olduğunun tesbiti ile trafikte müvekkil adına tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, dava konusu kamyoneti kendi nam ve hesabına aldığını, anonim şirket kurulunca, şirketin gerekli olan sermayesine ulaşması için fazladan olarak kamyoneti koyduğunu, maliyede kamyonun şirket üzerinde gözüktüğünü, gerçekte kendisine ait olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, dava konusu kamyonet başlangıçta davalı gerçek kişi adına tescil edilmekle birlikte 1993 yılında davacı AŞ.nin kurulması sırasında ilk kurulan adi ortaklığın dağıtılarak elde edilen sermaye ve davalı tarafından sermaye olarak konulmasına ilişkin açık beyanı, bu beyanı destekleyen şirket amortisman kayıtları ve tesbit dosyası muhtevası dikkate alındığında dava konusu kamyonetin davacı şirkete ait olduğunun anlaşıldığı ve tesbit isteminin haklı bulunduğu ancak tescil işlemi idari bir işlem olduğundan bu konuda karar verme yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın tesbite ilişkin kısmının kabulüne, tescile ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının 08.02.2000 tarihli oturumunda beyanında dava konusu kamyoneti şirkete sermaye olarak koyduğunu açıklayıp bu durumu kabul etmiş olmasına göre, davalının temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 101.250.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy