(CMR m. 19) (6762 S. K. m. 780) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir Asliye 1. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 25.02.2000 tarih ve 1996/1130 - 2000/205 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, tarafların davalıya ait 150 adet ayaklı reklam panosunun Almanya'ya nakli hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin 13.08.1996 tarihinde teslim aldığı malı, 22.08.1996 tarihinde alıcısına teslim ettiğini, ancak 12.08.1996 tarihli, alacağın tahsili için yapılan takibe de itiraz edildiğini ileri sürerek, takibe yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davaya cevabında, müvekkili tarafından davacıya malların belli bir günde teslim edilmek şartıyla taşıttırıldığını, davacının bu süreyi aşması nedeniyle Almanya'daki mal alıcısına cezai şart ödenmek zorunda kaldığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacı taşıyıcının malların teslimini taahhüt ettiği 19.08.1996 tarihinden 4 gün sonra 23.08.1996 tarihinde teslimi gerçekleştirdiği, bu gecikmeden CMR 19. madde uyarınca taşıyıcı davacının sorumlu olacağı, ancak davalının gecikmeden ötürü bir zarara uğradığını kanıtlayamadığı, bu nedenle davacının navlun ücreti talep etmekte haklı olduğu gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile davalının icra takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 105.696.050 TL üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu taşımanın CMR hükümlerine göre yapılmış bulunmasına göre davalının TTK'nın 780. maddeye dayalı defilerinin mahkemece dikkate alınmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.898.830-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy