(556 S. KHK. m. 7, 11, 14, 17, 42)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 29.12.1999 tarih ve 1998/1003 - 1999/786 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Türk Patent Enstitüsü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı Türk Patent Enstitüsü'ne ticaret ve hizmet marka başvuruları yaptığını, ticaret markası başvuru listesindeki denizcilik sanayinde kullanılan kimyasallar ve gazlar, kaynak için kimyasallar ve gazlar, yangın söndürücü gazlar, köpükler ve tozlar, yanmayan ve ateş geçirmeyen malzemeler, sınai gazlar ve soğutucu veya dondurucu kimyasallar, temizleme ve yağ çıkarma kimyasalları, su arıtma kimyasalları, yanmayı ıslah edici katkılar, ağır gazlar, vakum pompaları eşyalarının davalı Rochem AŞ. adına 20.12.1990 tarihinde tescil edilen UNITOR markasının eşyaları arasında bulunduğu gerekçesiyle davalı TPE'nin Marka Dairesi Başkanlığının 29.12.1997 günlü yazısı ile söz konusu eşyalar dışında kalan diğer eşyalar için Resmi Marka Bülteninde ilan edilmesine karar verildiğini, hizmet markası başvurusunun ise herhangi bir redde maruz kalmadan ilan edilip tescil edildiğini, ticaret marka başvurunun reddedilen bölümü için yapılan itirazın yeniden Değerlendirme ve İnceleme Kurulu'nca 31.08.1998'de red edildiğini, davalı Rochem AŞ.nin genel müdürü ile 1992 Ekim 1996 tarihleri arasında distribütörlük anlaşması yapıldığını, söz konusu markanın 1940 yılından beri müvekkilince kullanıldığını, dünyanın birçok yerinde müvekkilince tescil edildiğini ve tanınmış marka olduğunu, markayı tescil ettiren davalı şirketin genel müdürünün kötüniyetli olup, yazım şeklinin dahi taklit edildiğini, durumun 556 sayılı KHK.nin 11. ve 17. maddelerine aykırılık teşkil ettiğini, davalı şirket tarafından markanın henüz kullanılmadığından 556 sayılı KHK.nin 42/C ve 14. maddesi uyarınca hükümsüz olduğunu ileri sürerek markanın davalı şirketçe kullanılıp, kullanmadığının tespitine, marka kullanılıyorsa tescilin iptaline ve haksız rekabetin durdurulmasına, üretilen malların imhasına maddi, manevi tazminata hükmedilmesine, davalı 5 yıldır kullanmıyorsa markanın hükümsüzlüğüne, tescilli markanın müvekkiline devredilmesine, TPE.nin 31.08.1998 günlü kararın iptaline, başvuru listesindeki tüm eşyalar için müvekkili adına tesciline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Rochem AŞ. vekili, davacının markanın müvekkili adına kayıtlı olduğunu bilerek distribütörlük anlaşması yaptığını, maddi-manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını, mahkemenin marka devrine yetkili olmadığını, mahkemenin marka devrine yetkili olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddedilen marka başvurusundaki listede yer alan eşyaların 1990 tarihinde diğer davalı adına tescilli olduğunu, malların ve markanın aynı olması nedeniyle 556 sayılı KHK. nin 7/1 (b) maddesi uyarınca talebin reddedildiğini, markanın dünyanın birçok yerinde tescilli olmasının tanınmış marka olduğunu göstermediğini, mahkeme kararı ile devrin mümkün olmayıp, müvekkilinin kararının yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davalı şirketin markayı 1990 yılında tescil ettirip kullanmaya başladığı, 1992 yılında davacı ile yapılan distribütörlük sözleşmesi ile kullanımın meşruiyet kazandığı, davacının marka kullanımına distribütörlük sözleşmesi nedeniyle izin verdiği, 1996 yılında sözleşmesinin bitmesiyle markanın iadesi gerektiği gerekçesiyle masrafı davacı tarafından güncelleştirilerek verildiği takdirde UNITÖR markasının davalı Rochem AŞ. yönünden hükümsüzlüğüne, TPE.nin 03.08.1998 günlü kararın iptaline, markanın sunulan listedeki tüm emtialar için davacı adına tesciline, şartları oluşmayan tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Türk Patent Enstitüsü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı Türk Patent Enstitüsü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 26.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy