(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 10.2.2000 tarih ve 1999/478-2000/39 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkile ait kablonun, davalı tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında koparılmak suretiyle hasarlandırıldığını ileri sürerek, 116.779.623 liranın hasar tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 116.779.623 liranın hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tacirler arası haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı tacir olup, TTK.nun 3. maddesi gereğince tacirin ticari işletmesini ilgilendiren iş ve işlemlerin ticari iş sayılmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasanın 2/3. maddesinde arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizinin T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont oranı üzerinden istenebileceği belirtilmiş olmasına göre istem gibi reeskont oranı üzerinden ve 3095 sayılı Kanunda yapılan değişiklik gözetilerek faize karar vermek gerekir. Bu itibarla mahkemece, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, olup bozmayı gerektirmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin üçüncü satırında yer alan %50 rakamından itibaren olan husus çıkartılarak yerine reeskont faiziyle, 1.1.2000 tarihinden sonrası için ve 3095 sayılı Kanunun 4485 sayılı kanunla değişik 2/2 maddesine göre, hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy