(6762 S. K. m. 3) (1086 S. K. m. 438) (818 S. K. m. 55)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 23.12.1999 tarih ve 1999/579-1018 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı İSKİ vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait yer altı tesislerinin davalı İSKİ. Genel Müdürlüğünün müteahhidi diğer davalı limited şirket tarafından yapılan kanalizasyon şebeke yapım çalışmaları sırasında hasara uğratıldığını ileri sürerek mahkeme aracılığı ile tesbit ettirdikleri 544.282.517 lira hasarın reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı İSKİ vekili, müvekkili ile diğer davalı arasında imzalanan sözleşme uyarınca hasarlardan müvekkilinin sorumlu tutulmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda talep kadar hasar meydana geldiği, davalı limited şirketin %100 kusurlu olduğu gerekçeleriyle 544.282.517 liranın yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı İSKİ vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı İSKİ vekilinin yanıt ve temyiz dilekçelerinde müvekkili İSKİ'nin diğer davalı müteahhit firma çalışmalarını, aralarındaki sözleşmeye ve ihale şartnamesine uygun ifa edilmesine yönelik kontrol etmekte olduğunu belirtmesine, dolayısiyle nezaret ve kontrol görevi bulunduğunu kabul etmiş olmasına, bu nedenle sonuçta BK. Nun 55. maddesi uyarınca İSKİ'nin diğer davalının haksız eyleminden sorumluluğunun bulunmasına göre, davalı İSKİ vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince, davanın, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmasına, hasarın davalı limited şirketin iş makinesi ile ika edilmesine, tacirin her türlü haksız eyleminin TTK. nun 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımasına göre istem gibi reeskont faizine hükmedilmek gerekirken, uyuşmazlığın ticari bir iş ile ilgili olmadığı ve haksız eyleme dayandığı gerekçeleriyle yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, bu nedenle hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İSKİ vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 1.bendinde yer alan yasal faizi sözcüklerinin çıkarılarak yerine 3095 sayılı yasanın (değişiklik öncesi) 2/3.maddesi uyarınca TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranı ile (1.1.2000 tarihinden sonra, 4489 sayılı yasa ile değişik 2/2.maddesinde yazılı faiz oranı infaz sırasında dikkate alınmak üzere) cümlesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.898.700 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalı İSKİ'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy