(743 S. K. m. 633)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 10.3.2000 tarih ve 1993/215-2000/252 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı koop. ve müdahiller vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 24.10.2000 günde davalı Ertuğrul Gençoğlu varisi Galip Gençoğlu ile davacılar Şadan ve Özcan Ayker avukatı Bekir Yaşar gelip, diğer davalı ve davacı avukatları tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, birleşen dava ile davalı kooperatifin müvekkilleri dışında tüm ortaklarına arsa tahsis ettiği halde, davacılara arsa tahsis etmediğini, itiraz üzerine de, üzerinde bekçi evi ve market olan parsel ile foseptik çukuru bulunan arsayı tahsis ettiğini, eşitlik ilkesine aykırı tahsisin kabul edilmediğini ileri sürerek, boş bulunan 245 nolu parselin davacı Şadan, 248 nolu parselin ise Özcan adına tahsis ve tescilini dava etmiştir.
Davalı kooperatif vekili, dava konusu parsellerin davacılardan önce kooperatife üye olan müdahillere tahsis edildiğini, davacıların kendilerine yapılan tahsisi beğenmeyerek bu davayı açtıklarını savunmuştur.
Davaya asli müdahale talebiyle katılmak isteyen, ancak fer'i müdahil olarak davaya kabul edilen müdahiller vekili, müvekkillerinin üyeliklerinin ve tahsisin davacılardan önce olduğunu, dava konusu parsellerin davacılara tahsis edilmediğini savunmuşlardır.
Mahkemece, her iki davanın da görev yönünden reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuştur. Bozmaya uyularak ve her iki davacılara tahsis edilen parsellerin konut yapımına uygun olmadığından tahsisin eşitlik kuralına aykırı olduğu, bu dava ile talep edilen parsellerin, kimseye tahsisli olmadığı, müdahillerin açtığı davada davacıların yer almadığından, başka davada alınan tescil kararının davacıları bağlamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı kooperatif ve müdahiller temyiz etmiştir.
Davacılar, davalı kooperatif tarafından kendilerine tahsis edilen 252 ve 253 nolu parsellerin imar mevzuatına ve inşaat yapmaya uygun olmadığını ileri sürerek, boş olduğunu iddia ettikleri 245 ve 248 parsel nolu taşınmazların adlarına tescili için iş bu davayı açmışlardır.
Dava konusu 245 ve 248 nolu parsellerin müdahillere bu davadan önce fiilen tahsis edildiği ve ellerinde olduğu savunmasının aksi ispat edilemediği gibi, davacılar vekilinin 8.2.1990 tarihli dilekçeleri ile, dava konusu parsellerle örtüşmeyen, davacı Şadan'a önce 250 nolu parselin tahsis edilip bunun 42/A ile değiştirildiğini, davacı Özcan'a ise 251 nolu parselin tahsis edilip bunun da 51/A ile değiştirildiğini ifade etmiştir. Dava konusu parsellerin müdahillere fiili tahsisi hususu, gerek davalı kooperatifin davaya verdiği yanıt dilekçeleri, gerekse Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen 1999/209 Esas ve 1999/208 Esas sayılı dava dosyaları ile benimsendiği açıkça anlaşılmaktadır. Davacıların da dava konusu 245 ve 248 parsellere yönelik üstün hakları bulunduğu iddia ve ispat edilmediğine göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle, davanın kabulü doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy