(818 S. K. m. 49)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 30.9.2000 tarih ve 1996/121-456 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, dava dışı İ. Ç. Konut Yapı Kooperatifin kurucu ortağı olup 7.1.1987 tarihinden Aralık 1992 tarihine kadar yönetim kurulu başkanlığı yaptığını, davalıların yönetim kurulu üyeliği yaptığı dönemlerde hakkında usulsüz olarak verdikleri ihraç kararlarının iptal edildiğini, iki kez de aleyhinde haksız icra takibine giriştiklerini, davalı yönetim kurulu ve denetim kurulu aleyhinde bu nedenle ceza davası açıldığını, davalıların haksız eylemleri nedeniyle maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, şimdilik 70.000.000 TL maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, şimdilik 70.000.000 TL maddi, 170.000.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, aidat borçlarını ödemeyen davacı hakkında girişilen icra takipleri sonucu borcun ödendiğini, davacının maddi zararı olmadığını, müvekkillerinin görevi nedeniyle yaptıkları işlemlerden dolayı aleyhlerinde dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının yargı kararlarıyla sonuçlandırılan yargı masrafları dışında masrafı olduğu konusunda kanıt sunmadığı, davacının yönetici ve denetçiler hakkında doğrudan dava açma hakkı bulunmakla birlikte, davalılar B. B. ve H. K.'ün kooperatif yöneticisi veya denetçisi olarak görev yaptıklarının saptanamadığı, diğer davalıların görevli oldukları süre içinde ise, davacının zarara uğradığı olaylara katıldıklarının kanıtlanamadığı, katılsalar dahi kasta ve kusuru dayalı davranışta bulunduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve maddi tazminat isteminin dava ve icra dosyaları için yapılan giderlere hasredilmiş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İ. Ç. Konut Yapı Kooperatifinin üyesi olan davacı, 26.7.1994 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatif ortaklığından çıkarılmıştır. Çıkarma kararı kooperatif sırlarını herkese açıklama gerekçesine dayanmaktadır. Ana sözleşmenin 14. maddesinde ihraç nedenlerine dayanmayan yönetim kurulunun bu kararı Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 29.12.1994 tarih 1994/752-1136 sayılı kararı ile iptal edilmiştir. İhraç kararında imzası bulunan yönetim kurulu üyeleri ise, Ankara 17.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.12.1996 tarihli kararı ile cezalandırılmışlardır.
Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, davacı ana sözleşmede gösterilmeyen bir nedenle ihraç edilmiştir. Kooperatif sırlarını açıkladı gerekçesi ise davacının şahsiyet haklarına saldırı niteliğindedir. Borçlar Kanunu'nun 49/1. maddesi uyarınca, şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan davacının manevi tazminat isteme hakkı bulunmaktadır. Mahkemece, tarafların ortağı bulunduğu kooperatife ait ticaret sicil dosyası celbedilerek, ihraç kararında imzası bulunan davalıların 26.7.1994 tarihinde yönetim kurulu üyesi olup olmadıkları araştırıldıktan sonra BK.nun 49/2.maddesi gereğince davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile manevi tazminat isteminin reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy