(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 30.3.2000 tarih ve 253-267 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili kooperatif ortağı olan davalının aidat ve gecikme faizi borcunun tahsili için girişilen icra takibinin haksız itiraz ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, icra takip dosyasına, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ibraz ettiği faturaların aidat borcunu belirleyen genel kuraldan 2,5 ay öncesine ait olduğu, bu faturaların (75.000.000) liralık bölümünün kooperatifçe kabul edildiği, takipten sonra yapılan (150.500.000) liranın ise ödeme tarihine kadarki tarihin istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın (43.540.000) TL. asıl ve (58.212.000) lira işlemiş faiz yönünden iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 12.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy