(2918 S. K. m. 85) (3226 S. K. m. 13, 14)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 20.5.1999 tarih ve 1997/5-1999/53 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı BNP A. D. A.Ş. vekili ile davalı A. Seyahat Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalıları sahip, sürücü ve işleten, oldukları otobüslerin çarpışması sonucu muris Ayşegül'ün öldüğünü ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla, davacı Eş Bilal için 750 milyon, diğer davacılar için ayrı ayrı 500 milyon TL. destekten yoksunluk, her bir davacı için ayrıca 1 milyar TL. manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı A. Sey. LTD. vekili, kazada sürücülerinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı BNP-AK-D. A.Ş. vekili, Finansal Kiralama Kanunu gereğince otobüsün uzun süre ile kiraya verildiğini, işleten olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar; davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, Toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, yolcu olan murisin kazada ölmesi nedeniyle eş davacı Bilal'in yoksun kaldığı bir desteğin söz konusu olmadığı, diğer davacıların destekten yoksunluk tazminatı istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinden davacı eş için 100.000.000, diğer davacılar için ayrı ayrı 200 milyon TL. nın uygun görüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar A. Sey. LTD ve BNP - AK - D. A.Ş. Vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı A. Seyahat Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı BNP-A.-D. Finansal Kiralama A.Ş. vekilinin temyizine gelince, davalı şirket tarafından davaya verilen yanıt ile kazaya karışan aracın 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu hükümlerince 14.7.1995 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi ile davalı O. Taşımacılık Ltd. Şti.ne kiraladığını belirterek davanın husumet yönünden reddini istemiştir. Dosyaya sunulan Finansal Kiralama Sözleşmesi ile trafik sicilinde davalı BNP-PK-D. A.Ş. adına kayıtlı bulunan ve olaya karışan aracın 4 yıl için kiralandığı anlaşılmaktadır. Finansal Kiralama Kanunu hükümlerine göre, uzun süreli kira sözleşmelerinde malın mülkiyeti kiralayanda kalmasına rağmen kullanım ve işletme hakkı kiracıya geçer. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesinde de aracın verdiği zararlardan işletenin sorumlu olacağı kabul edilmiştir. Bu durumda araç, finansal kiralama sözleşmesi ile davalı O. Ltd. Şti. ne uzun süreli olacak kiralanıp işletme hakkı da bu şirkette olduğuna göre, davalı ENP-AK-D. Finansal Kiralama A.Ş. nin işleten durumunda olmadığından bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddedilmesi gerekir iken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı A. Seyahat Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu davalı açısında, ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı BNP-AK-D. Finansal Kiralama A.Ş. lehine BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy