(6762 S. K. m. 1292, 1299)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 20.4.2000 tarih ve 1999/459-2000/304 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkile ait aracın 1993 yılından beri sürekli davalı şirket tarafından kasko sigortasının yapıldığını, en son poliçenin ise 6.2.1999 tarihinde düzenlenip müvekkile verildiğini, aracın 7.2.1999 tarihinde çalındığını ve 24-25/3/1999 tarihinde hasarlı olarak bulunduğunu, davalı şirket tarafından hasar bedelini ödenmediğini ileri sürerek 800.000.000 liranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, sigorta primi peşinatı yada ilk taksidinin rizikodan önce ödenmediğini, poliçenin acenta tarafından davacıya teslim edilmesinin sorumluluğun başlaması için yeterli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, sigorta poliçesinin 6.2.1999 tarihinde düzenlenip davacıya verildiği, aracın 7.2.1999 tarihinde çalındığı, prim peşinatının 13.2.1999 tarihinde yapıldığı, davalının poliçe sorumluluğunun başlangıcına ilişkin ilkelerin poliçe genel ve özel koşullarında belirlendiği, özel koşulların genel koşullara önceliği bulunduğu, özel koşullar 1.bendinde, poliçenin teslimi tarihinden itibaren 15 gün içinde primin ve peşinatın tahsili şartıyla sigortacının sorumluluğunun poliçenin başlangıç tarihinden itibaren geçerli olduğunun kabul edildiği, prim peşinatının da bu sürede ödenmiş olması nedeniyle davalı sigorta şirketinin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın 758.387.437 liranın üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 34.128.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 25.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy