(6100 S. K. m. 370)
Taraflar arasındaki davanın İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 27.3.2000 tarih ve 1999/166-200/254 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi …. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Karaköy Rıhtım Caddesindeki müvekkiline ait işyerinin 1.1.1992 tarihi itibariyle ve 10 yıl 6 aylığına davalıya kiralandığını, sözleşmenin 5/b maddesine göre kira bedelinin aylık net satışının %5’nin kira parası olarak ödenmesinin ve mücbir sebepler de dahil olmak üzere işyerinin çalıştırılamaması halinde sözleşmenin 5/d maddesine göre günlük kiranın 300 USD.dan az olamayacağının belirlendiğini, ilerleyen zaman içinde oluşan ekonomik koşullar ve enflasyon karşısında çok düşük kalan aylık kiranın uyarlanması istemi ile açılan davada 2.4.1997 tarihinden itibaren aylık kiranın 1.100.000.000 lira olarak belirlendiğini, halen ödenen kira parasının ise günün ekonomik koşullarına göre oldukça düşük olduğunu ileri sürerek, aylık kira parasının dava tarihinden itibaren 4.000.000.000 lira olarak belirlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, uzun süreli kira sözleşmesinde edimler arasındaki dengenin ekonomik koşullar nedeniyle bozulmasını öne süren davacının 1 kez uyarlama davası açtığı, söz konusu davanın açıldığı dönem dikkate alınarak uyarlama yapıldığı, ikinci kez aynı nedenlere dayalı olarak uyarlama davası açılmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 1. uyarlama davasının açıldığı tarihten sona işbu davanın açılmasını zorunlu kılan ekonomik şartlardaki olağanüstü değişikliklerin bulunmamasına, öte yandan sözleşme tarihinden ilk uyarlama davasının açıldığı tarihe kadarki geçen süre de dikkate alındığında, davacı iddialarının uyarlamayı gerektirici bulunmamasına göre, mahkeme kararının onarmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 25.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)