(6762 S. K. m. 3, 768) (1086 S. K. m. 438) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 24.12.1999 tarih ve 1998/541-1999/788 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Diyarbakır İçki Fabrikası'ndan muhtelif başmüdürlüklere içki taşınması içki dava dışı Örsa İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. ile 2.9.1992 tarihinde sözleşme imzalandığını, taşıma şirketinin temin ettiği Avni Güleş'e ait kamyon sürücüsü Arif Erdem'in teslim aldıkları içkileri Reşat Tümen ve Cezmi Tarhan'a sattıklarını, sanıklar hakkındaki verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini ileri sürerek çalınan içki bedeli olan 735.000.000 TL. nın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Reşat Tümen vekili, davanın taşıma şirketine karşı açılması gerektiğini, hırsızlık malı bilerek satın almaktan mahkum olan müvekkilinin müteselsil sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılardan Mehmet Cezmi Tarhan dışındaki diğer davalıların 15.1.1993 tarihinde Rize Başmüdürlüğü'ne teslim edilmek üzere gönderilen 735.000.000 TL değerindeki içkiyi teslim etmeyerek Ankara Piyasasında satmak suretiyle davacı kuruma zarar verdikleri, haksız fiil failleri olan bu davalılar arasında akdi ilişki bulunmaması sebebiyle yasal faiz istenebileceği gerekçesiyle, davalı Mehmet Cezmi Tarhan hakkındaki davanın reddine, diğer altı davalı hakkındaki davanın kabulü ile,735.000.000 TL asıl alacak ile 15.1.1993-27.8.1998 arası işlemiş 1.337.406.000 TL işlemiş faizin bu davalılardan dayanışmalı olarak tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren %50 yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, TTK. nun 768 ve devam eden maddelerinde düzenlenen eşya taşıma akdinden kaynaklanmaktadır. Davacı ile dava dışı şirket arasında taşıma akdi mevcut olup, davalılardan bir kısım taşıma akdine sürücü veya alt taşıyıcı olarak katılmıştır. Diğer davalılar ise, taşıma akdini ihlale katılmışlardır. Davacı tacir olup, TTK. nun 3. maddesi uyarınca bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde, ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebileceği belirtilmiş olmasına göre, olayda istem gibi reeskont faizine hükmetmek gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, bu nedenle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmının 1. bendindeki 15.1.1993-27.8.1998 arası işlemiş 1.337.406.000 TL işlemiş faizin ve %50 yasal faiz sözcüklerinin çıkarılarak yerine 735.000.000 TL asıl alacağın sözcüklerinden sonra gelmek üzere 15.01.1993 tarihinden itibaren T.C Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı (değişen oranlar nazara alınarak) ile ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy