(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 18.2.2000 tarih ve 1999/228-2000/89 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 16.4.1999 tarihinde müvekkili adına gelen havalenin sahte kimlikle başka bir şahsa ödendiğini ileri sürerek, havale bedeli olan 500.000.000 liranın 16.4.1999 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 16.4.1999 tarihinde Ervan Yıldırım tarafından yapılan havalenin, kimliği ile birlikte başvuran Cem Arıcı isimli şahsa ödendiğini, banka personelinin azami özeni göstererek havale lehdarının kimlik kontrolünü yaptığını, kimlik fotokopisinin alındığını, kusurlu bir davranış bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, davalı banka personelinin kimlik kontrolünü iç genelgeler doğrultusunda yapmadıkları, telefon ihbarının yerine getirilmemesi ve gerektiğinde ikinci kimlik istenmemesi nedeniyle özenli davranmadıkları, havale bedelinin yanlış şahsa ödenmesinde davalı banka elemanlarının sorumlu oldukları gerekçesiyle, 500.000.000 liranın 16.4.1999 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bend dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, davacı adına gelen havale bedelinin yanlış şahsa ödenmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davalı banka tacir olup, TTK.nun 3.maddesi uyarınca bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işler ticari iş sayılır. 3095 sayılı Yasa'nın 2.maddesinin 3.fıkrasında; arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizi, TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebileceği belirtilmiş olmasına göre; olayda reeskont faizine hükmetmek gerekirken, (taraflar arasında bir sözleşme ilişkisi varmış gibi) mevduata uygulanan en yüksek faiz olan %101 faiz oranına hükmedilmesi doğru olmamış, bu nedenle hükmün davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmının 1.bendindeki Ziraat Bankası Gebze şubesinin 17.6.1999 tarih ve 1569-228 sayılı yazıları ile mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının %101 olduğu bildirilmekle en yüksek mevduat faizi ile sözcüklerinin çıkarılarak yerine TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı (değişen oranlar nazara alınarak) ile ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy