(818 S. K. m. 42, 44) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 22.3.2000 tarih ve 1998/968-2000/105 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Flash TV Logosu ile sürdürdüğü yayının davalı ile imzaladıkları Kablo TV sözleşmesine aykırı olarak 3.5.1997-23.5.1997 tarihleri arasında davalı tarafından durdurulduğunu ileri sürerek reklam rezervasyonlarının iptali nedeniyle uğradığı zararın şimdilik 10.000 USD bölümünün sözleşmeye aykırılık tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kablo TV hizmetinin müvekkilinin tekelinde olduğunu, davalının müvekkili ile Up-Link sözleşmesi yapmadan Türksat uydusundan yaptığı yayını, Kablo TV sözleşmesine aykırı olarak Kablo TV şebekesinden ilettiği için sözleşmenin 10.1 maddesi uyarınca Kablo TV yayınını durdurduğunu, genel yayına dokunulmadığı için RTÜK'ün yetkisine müdahale edilmediğini, zararın kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının tüm yayınlarının davalı tarafından durdurulduğu, oysa TV yayınların durdurma yetkisinin RTÜK'e ait olduğu, davalının ancak davacı ile yaptığı Kablo TV yayın sözleşmesinin feshi ihbarı ile birlikte kablolu TV yayınını durdurabileceği, haksız yere ve yetkisini aşarak yayını durdurması nedeniyle davacının iptal edilen reklamlardan kar mahrumiyetine maruz kaldığı, davacı talebinin diğer aylardaki gelirlerin miktarları karşısında inandırıcı olmadığı ve BK.nun 42. ve 44. maddeleri uyarınca tazminat talebinden tenkis yapılarak 1 milyar TL tazminat takdir edildiği, dolar üzerinde yapılmış reklam sözleşmeleri ibraz edilemediğinden TL üzerinden tazminata hükmedildiği, zararın 23.5.1997 tarihinden itibaren (kısa kararda %57, gerekçeli kararda %50) ve değişen oranlardaki reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kısa kararda faiz oranı %57, gerekçeli kararda %50 yazılmış olup, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile gerekçeli kararın hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yazılı %50 rakamının çıkarılarak yerine %57 rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 45.000.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy