(556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 7. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 30.12.1999 tarih ve 1998/1066-1999/591 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 14.11.2000 günde davalı avukatı S. gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin marka vekili aracılığı ile Pizzeria Uno Chicago Barxgrill+ şekilden ibaret markası ve logosunun tescili için davalıya yaptığı başvurunun 556 sayılı KHK 7/9. maddesi uyarınca markadaki Uno ibaresinin Wipo tarafından koruma altına alınan işaret ve adlandırmalardan olduğu gerekçesiyle 556 s. KHK'nın 7/g maddesi uyarınca itirazın da reddedildiği gibi, vaki itirazın da reddedildiğini oysa, 1986-1997 yılları arasında anılan ibareyi taşıyan çok sayıda tescilin bulunduğunu, kaldı ki sadece Uno ibaresinin tescilinin istenmediğini, ayırt edici ibarelerin de bulunduğunu ileri sürerek, ret kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tescili istenen markanın esas unsur olan UNO ibaresinin WİPO tarafından koruma altına alınan işaretlerden olduğunu, markadaki diğer işaret ve ibarelerin ayırt edicilik kazandırmadığını savunmuştur.
Mahkemece, sunulan kanıtlara dayanılarak, UNO ibaresinin Birleşmiş Milletler Örgütü'nün İngilizce yazılışının kısaltılması olarak WİPO tarafından koruma altına alınmış işaret ve adlandırmalardan olduğu, davaya konu markadaki esas unsurunun da bu ibare olduğu, markadaki yardımcı unsurların ayırt edicilik kazandırmadığı, başvurunun 556 s. KHK'nın 7/1-8 bentlerine göre reddinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 100.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 14.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy