(1086 S. K. m. 440)
… Management ile … Elektrikli Ev Eşyaları İmalat ve Pazl.AŞ. arasındaki davadan dolayı İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.1999 gün ve 1998/383 - 1999/621 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.03.2000 gün ve 1999/8859 - 2000/2229 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, “…..” markasının Türkiye’nin de taraf olduğu Nice Anlaşması hükümlerine göre 9. ve 12.sınıf mal ve hizmetler için 1984 yılında müvekkili adına tescilinin yapıldığını, davacın markasının tüm Avrupa’da özellikle oto radyo-teyp, kasetçalar, hoparlör, müzik seti ve televizyonları ile tanınan tanınmış bir marka olduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalının “Roadmanter”, “..... Roadmaster”, “..... Roadmaster Techwood”, “… Roadmaster Supersonic”, “..... Roadmaster Supervision”, “..... Roadmaster Thomsoniz” markalarını aynı ürün ve sınıflar için tescil ettirdiğini, davalı markalarının müvekkili markaları ile yazılış, fonetik ve diğer özellikler bakımından iltibasa meydan verecek derecede benzerlik bulunduğunu ileri sürerek, davacı marka haklarına tecavüzün tespit ve men’ine, davalı markalarının terkinine, şimdilik 200.000.000 lira maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, daha önce müvekkili aleyhine açılan davanın sulh ile neticelendiğini, müvekkilinin 1993 yılından beri tescil ettirilip kullandığı markaların davacı tarafından bilindiğini, bu davanın hakkın kötüye kullanımı olduğunu, öte yanda, markaların yazılış, fonetik, görsel ve anlam bakımlarından tamamen farklı olup, hitap ettiği tüketici kesimi de nazara alındığında iltibasın söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin markalar arasında iltibastan söz edilemeyeceği gerekçesi ile davaların reddine dair verdiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce, marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet yönünden davanın kabulü, maddi tazminata ilişkin istekle ilgili işin esasının incelenmesi gerektiğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur..
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 4.240.000 lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan bu harcın ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK.nun 442/3.madde hükmü uyarınca takdiren 15.000.000 lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.