(6762 S. K. m. 56, 57, 58)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 6.10.1999 tarih ve 1999/105-1999/970 sayılı kararınca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin ünvanı altında fiilen kullanılan logoyu içeren özel dia çekimli broşürlerin tüm Türkiye sathında müvekkil şirkete ait oto kiralama ofislerinde kullanıldığını, müvekkilinin bu logo ile uluslar arası üne kavuştuğunu, davalının Varuna Turizm Rent a Car işletmesi broşürlerinde, müvekkile ait logo ve özel dia çekimlerini taklit ederek iltibas yarattığını, bu eylemin haksız rekabet olduğunu ve müvekkilinin bundan maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, haksız rekabetin önlenmesini, maddi durumun ortadan kaldırılmasını 250.000.000 lira maddi ve 250.000.000 lira manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iddianın doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, sadece isim değişikliği dışında davalı broşürlerinde görülen arabaların, markaların, adreslerin, kredi kartı logolarının dizaynlarının aynı olduğu, bilirkişi incelemesine gerek görülmeyecek biçimde objektif olarak herkesçe görülüp anlaşılabileceği, objektif yanıltmanın olduğunun anlaşıldığı ve haksız rekabetin önlenmesi gerektiği ancak davacının bundan doğan maddi zararını kanıtlayamadığı, davacının kişilik haklarına tecavüz edildiğinden istenilen manevi tazminatın makul olduğu gerekçesiyle, davalının haksız rekabetinin önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 250.000.000 lira manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.880.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy