(6762 S. K. m. 1292, 1299)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 28.03.2000 tarih ve 1996/459 - 2000/176 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait Alman KJ 26 plakalı aracın davalıya kasko sigortası ile sigortalı olduğunu, 16.05.1996 tarihinde park halindeki araçtan bir takım parçaların çalındığını, durumun karakola ve davalıya bildirildiğini, çalınan parçaların müvekkilinin kendi imkanları ile Almanya'da getirtilip taktırıldığını ileri sürerek, 610.000.000. lira'nın banka reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 18.03.1996 tarihinde de benzer olayın yaşandığını ve sigorta tazminatının ödendiğini, tek taraflı beyanlarla polis tutanağının tutulduğunu, olayı görenin olmadığını, davacının parçalara ait gümrük giriş belgelerini ibraz edemediğini, davacıya ait firma aracılığıyla parçaların getirildiğini, bu firmanın döviz, değerli kağıtlar ticareti ile uğraştığını, bu şirkete de giriş faturası olmadığını, hasarın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının aracından eşyaların çalınması ve yenisinin takılmasının sabit olmasına göre ve bu yeni eşyaların fatura veya gümrük giriş belgelerinin olmasının önemi olmadığı, davacının kendi imkanı ile getirdiği parçaların hasar gideriminde baz alınmasının davalı yararına işlem olduğu, davalı eksperi dahi bu hususa iştirak ettiği, aynı işi yapan şirketin fiyat listesine göre tazminat miktarının belirlendiği, davacının kasten rizikoyu gerçekleştirdiğinin kanıtlanmadığı eski olayla yeni olayın benzer olmasının davalıyı sorumluluktan kurtaramayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 423.850.931. lira'nın 18.06.1996 dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline oyçokluğu ile karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.273.250. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy