(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 04.07.2000 tarih ve 99/1957-1444 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istemin ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Verda Çiçekli tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait tesisin davalıya ait kamyon tarafından hasara uğratıldığını ileri sürerek, 145.482.707 liranın reeskont oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı asıl, olayda bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalının davacıya ait kablolara zarar verdiğinin saptandığı ve hasar bedelinin 145.482.707 lira olarak belirlendiği gerekçesiyle, 145.482.707 liranın yasa faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince; taraflar tacir olup, TTK.nun 3. maddesi uyarınca, ticari müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari iş sayılmasına ve ayrıca 3095 sayılı Yasa'nın 2/3 maddesinde arada sözleşme olmazsa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranına göre istenebileceğinin belirtilmiş olmasına göre istenebileceğinin belirtilmiş olmasına göre, istem gibi T.C. Merkez Bankası'ndan reeskont faizi oranları saptandıktan sonra reeskont faizine hükmetmek gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 nci maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddine 2 nolu bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasındaki Yasal Faizi ibaresinin çıkartılarak yerine reeskont oranında faizi ibaresinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 6.550.000-lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy