(6762 S. K. m. 3, 1301) (3095 S. K. m. 2) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 24.01.2000 tarih ve 1998/148 - 2000/6 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın nakledildiği araca çarpması sonucu emtiada oluşan 1.871.795.000.- lira hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek 6/8 kusur oranına göre 1.403.846.250.- lira'nın reeskont oranında faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı sürücünün % 75 oranında kusurlu olduğu, zarar miktarında uyuşmazlık bulunmadığı, asıl hak sahibi sigorta ettiren ile davalılar arasında haksız fiil ilişkisinin bulunduğu, bu nedenle halefinde ticari faiz isteyemeyeceği gerekçeleriyle davanın yasal faiziyle birlikte kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, TTK.nun 1301. maddesi uyarınca açılan sigorta rücu davasıdır.
Davalıların maliki ve sürücüsü oldukları aracın kamyon olduğunun dosya kapsamından anlaşılmasına, tacirin haksız eyleminin TTK. nun 3 ncü maddesi gereğince ticari iş niteliği taşımasına,bu durumda asıl zarar gören durumundaki sigortalının isteyebileceği ticari işlerdeki temerrüt faizini onun halefi sıfatıyla hareket eden davacı sigortanın da rücu davasında talep etmesinin mümkün bulunmasına göre istem gibi reeskont oranında faize hükmedilmek gerekirken, yazılı gerekçelerle yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan yasal faizi ile birlikte kelimelerinin çıkarılarak yerine 01.01.2000 tarihine kadar 3095 sayılı yasanın (değişiklik öncesi) 2/3 ncü maddesinde yazılı T.C Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı, bu tarihten tahsil tarihine kadar 3095 sayılı yasanın 4489 sayılı yasanın 2 nci maddesi ile değişik 2/2 nci maddesinde yazılı faiz oranı (artan ve eksilen oranları) ile birlikte ibarelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy