(6762 S. K. m. 3, 806) (2918 S. K. m. 85) (818 S. K. m. 41, 51, 55) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Milas Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.02.2000 tarih ve 1997/668 - 2000/97 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Milas-Sekköy Bölgesinde çalışan işçilerin ikametgahlarından işyerlerine taşınması işini 04.01.1990 günlü sözleşme ile alan davalı Karadeveci Nak. Ltd. Şti. ve Mehmet Karadeveci ile Mehmet Gökbel'e ait, Mehmet Gökbel idaresindeki servis aracı ile Şener Özgenç idaresindeki Feridun Dursun Efendioğlu'na ait aracın çarpışması sonucu, kurum işçisi Ali Sever'in vefat ettiğini, Ali Sever'in mirasçılarının açtığı ve kesinleşen dava ile 5.676.801.814.- lira'nın 22.05.1997'de ödendiğini ileri sürerek, işbu miktarın 22.05.1997 ödeme tarihinden itibaren davalılardan reeskont oranında temerrüt faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Talat Efendioğlu vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Davalılar Karadeveci Nak. Ltd. Şti. ve Mehmet Önal Karadeveci vekili, ceza dosyasında müvekkiline 2/8 oranında kusur izafe edildiğini, bu kusur oranını kabul etmediklerini, ayrıca belirlenecek kusur oranında sorumluluğa hükmedilmesi gerektiğini, yasal temerrüt faizi istenilebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Feridun Efendioğlu vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Davalılar Mehmet Gökbel ve Şener Özgenç, davaya yanıt vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, dava rücuan tazminat davası olduğundan sorumluların kusur oranına göre sorumlu olacakları, davacının hak sahiplerine yasal oranda temerrüt faizi ödediğinden, davacının işçinin mirasçılarının talep edeceği haktan fazlasını talep etmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.676.801.814.- lira'nın 22.05.1997 ödeme tarihinden itibaren yasal oranda temerrüt faizi ile davalıların her birinden kusur oranına göre tahsil edilecek davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davalılarca yapılan trafik kazası neticesinde davacı kurumun taşımasını üstlendiği dava dışı işçisinin yaralanması nedeniyle kendisine ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Davalılardan Karadeveci Nak. Tic. Ltd. Şti. ile davacı arasında yolcu taşıma akti yapılmış olup, bu davalının TTK.nun 806/1 nci maddesine göre davacının işçilerini salimen taşıyamadığı, istihdam ettiği sürücünün de kusurlu olduğu, kaza sonucunda davacının yaralanan işçi nedeniyle tazminat ödemesine neden olduğu sabittir. Adı geçen bu davalının akti vecibesinin yerine getirmemesi nedeniyle oluşan davacı zararından TTK.nun 806/2 nci maddesine göre kendisi zararın tamamından sorumlu olduğu gibi, diğer davalılardan olaydaki sıfatları itibariyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85/1 nci, BK.nun 41, 55 nci maddeleri icabı olarak da sorumlu bulunmaktadır. Davalılar yukarıda açıklandığı üzere somut olayda, davacıya karşı muhtelif sebeplere binaen mesul olduklarından, BK.nun 51/1 nci maddesi hükmü gözetilerek, davacının uğradığı zarardan talep gibi müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, kusurları oranında tahsile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
2- Davalıların olaya karışan araçları ticari araç olup, TTK.nun 3 ncü maddesine göre bir tacirin ticari işletmesini ilgilendiren bütün muamele fiil ve işleri ticari iş niteliğinde olduğundan, davacının talebi gibi ve 3095 sayılı Kanun'un faizi hak kazanıldığı tarihte yürürlükte olan 2/3 maddesi hükmüne göre, reeskont oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal oranda temerrüt faizine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy