(6762 S. K. m. 3, 806) (2918 S. K. m. 85) (818 S. K. m. 41, 51, 55) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Milas Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 2.2.2000 tarih ve 1997/672-2000/99 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil kurumun personelini taşıma işini üstlenmiş olan davalılardan Karadeveci Nakliyat Ltd. Şti. ne ait aracın diğer davalıların malik ve işleteni olduğu araç ile çarpışması neticesinde, kurum işçilerine 4.725.607.770 TL tazminat ödendiğini, bu miktardan davalıların sorumlu olduklarını beyanla, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, kesinleşen ceza mahkemesi kararına göre, davalılardan Mehmet Gökbel'in 2/8, Şener Özgenç'in ise 6/8 oranında kusurlu oldukları, davacının önceki davada 4.725.607.770 TL ödemiş bulunduğunun sabit olduğu, davanın rücuen tazminat davası olması nedeniyle davalıların sorumluluklarının kusur oranına göre olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.725.607.770 TL nın ödeme tarihi olan 22.5.1997 gününden itibaren yasal faizi ile davalılardan kusur oranına göre tahsiline karar verilmiştir.
1- Dava, davalılarca yapılan trafik kazası neticesinde davacı kurumun taşımasını üstlendiği dava dışı işçisinin yaralanması nedeniyle ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Davalılardan Karadeveci Nak. Tic. Ltd. Şti ile davacı arasında yolcu taşıma akti yapılmış olup, bu davalının TTK'nun 806/1 maddesine göre davacının işçilerini salimen taşıyamadığı, istihdam ettiği sürücünün de kusurlu olduğu, kaza sonucunda davacının yaralanan işçi nedeniyle tazminat ödemesine neden olduğu sabittir. Adı geçen bu davalının akti vecibesini yerine getirmemesi nedeniyle oluşan davacı zararından TTK'nun 806/2. maddesine göre, kendisi zararın tamamından sorumlu, olduğu gibi, diğer davalılar da olaydaki sıfatları itibariyle 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85/1, BK'nun 41, 55. maddeleri icabı olarak da sorumlu bulunmaktadırlar. Davalılar yukarıda açıklandığı üzere somut olayda, davacıya karşı muhtelif sebeplere binaen mesul olduklarından, BK'nun 51/1 maddesi hükmü gözetilerek, davacının uğradığı zarardan talep gibi müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, kusurları oranında sorumlu tutularak tahsile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
2- Öte yandan, davalıların olaya karışan araçları ticari araç olup, TTK'nun 3. maddesine göre bir tacirin ticari işletmesini ilgilendiren bütün muamele fiil ve işleri ticari iş niteliğinde olduğundan, davacının talebi gibi ve 3095 Sayılı Kanunun faize hak kazanıldığı tarihte yürürlükte olan 2/3 maddesi hükmüne göre, reeskont oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmiş olması da isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy