(1163 S. K. m. 19)
Taraflar arasındaki davanın Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 24.1.2000 tarih ve 1999/398-2000/19 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı kooperatif üyesi olduğunu, kura sonrası hisse devraldığını genel kurul kararı olmadan yönetim kurulunun şerefiye adı altında 75.000.000 lira istediğini, ortaklığı devreden şahsın bu bedeli ödediğini, ancak gecikme zammını ödemediğini, genel kurul kararı olmadan yönetim kurulunun istediği şerefiye bedeline gecikme zammı da istenemeyeceğini beyanla 157.500.000 lira gecikme zammı borcu olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcileri, şerefiye farkına ilişkin komisyon raporunun itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, ödenmesi için gönderilen 28.11.1994 tarihli mektubun sonuçsuz kaldığını savunarak davanın reddin istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 17.5.1999 tarih 1999/2373-4010 sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacının devraldığı şahsın şerefiye farkını ödediğine ilişkin makbuzlarında bir açıklık bulunmadığı, davacının da istenen bedeli 21 ay gecikmeli olarak yatırmış olduğu davacının 157.500.000 lira gecikme cezası borcu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava, davacının şerefiye bedelinin gecikme faizinden dolayı davalı kooperatife borcu olup olmadığına ilişkindir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak Bilirkişi incelemesi yaptırılarak karar verilmiş ise de bozma kararı ile belirtilen hususlar gereği gibi yerine getirilmemiştir. Davacı, kooperatif üyeliğini 27.11.1996 tarihinde dava dışı Müzeyyen'den devralmış, bu devir 16.01.1997 tarihinde kooperatif yönetim kurulunca benimsenmiştir. Davaya konu şerefiye bedeli davalı kooperatifin 25.09.1994 tarihli yönetim kurulunda görüşülerek onaylanmış ve 28.11.1994 tarihinde üyelere duyurulduğu iddia edilmiş ise de bu duyurunun davacının devraldığı şahsa tebliğ edildiği ispatlanmamıştır. Davalı kooperatifin 08.06.1996 tarihinde yapılan genel kurulunda şerefiye bedelleri görüşülerek şerefiye farkı borcu olanların genel kurulu takiben ilk iki ay içinde ödemesi kabul edilmiş bulunmasına göre, şerefiye borcunun muaccel olduğu tarih 08.08.1996 tarihi olup davacıya kooperatif üyeliğini devreden Müzeyyen'in 09.07.1996 tarihinde yapmış olduğu 15.000.000 TL.lık ödemenin mahsubu ile borcun muaccel olduğu tarihten itibaren 07.03.1993 tarihli genel kurulda kararlaştırıldığı şekilde aylık %10 gecikme faizi uygulanarak dava tarihinde davacının bu konudaki borcunun tespiti gerekirken yazılı olduğu şekilde talep konusu olmayan aidat ödemelerinin dava tarihini de aşacak şekilde hesabı ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle Bozulması gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy