(818 S. K. m. 105)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Germencik Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 5.11.2000 tarih ve 1998/200-1999/343 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilin davalı kooperatif tarafından yaptırılan dükkanlardan 80 m2 olanı için ortak olup ödeme yaptığını, ancak kendisine 45 m2'lik dükkan teslim edildiğini ileri sürerek, aradaki değer farkı 1.500.000.000 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, yanıt vermemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu da alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davacıya verilmesi taahhüt edilen 80 m2'lik dükkan yerine 45 m2'lik dükkan verilmesi nedeniyle aradaki değer farkının tazmini istemine ilişkindir. Davalı kooperatif, temyiz itirazlarında bu iddiaya açıkça karşı çıkmamaktadır. Ancak, dosyada mevcut bir kısım genel kurul ve yönetim kurulu kararları ile de bu şekilde eksik hacimli dükkanların verildiği kabul edilerek üyelerin zararlarının giderilmesi konusunda bir kısım tedbir ve çözüme yönelik kararlar alınmıştır. Bu kararlara göre şerefiye değerlendirmeleri yapılmış ve ödeme planları buna göre belirlenmiştir. Mahkemece, bu konular gözardı edilerek sadece iki dükkan arasındaki değer farkı inşaat mühendisi bilirkişisine tespit ettirilerek dava kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece yapılması gereken, aralarında hukukçu, muhasebeci ve inşaat mühendisi bilirkişileri ile oluşturulacak kuruldan, genel kurul yönetim kurulu kararları da gözönünde bulundurularak, gerektiğinde kooperatif kayıtları üzerinde de inceleme yapılmak suretiyle rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanın nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy