(1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülerek verilen 7.9.1999 tarih ve 1998/36-1999/33 sayılı kararınca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıya ait aracın çarpması sonucu hasarlandığını ileri sürerek davalının 6/8 kusuruna düşen 2.337.500.000 liranın reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı süresinde davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalıya ait aracın sürücüsünün kazada 3/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, zorunlu trafik sigortasından alınan kısım düşülerek 679.812.500 liranın davalıdan 11.11.1997 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı sigorta şirketinin dayandığı sigorta sözleşmesinin teminat altına aldığı araç ticari nitelikte kamyon (tanker aracı) olduğu gibi, davalı belediyenin yolcu taşıma işinde kullandığı otobüs de ticari amaçla kullanılan yolcu otobüsü niteliğinde bulunduğundan, olay taraflar açısından ticari işletmeleriyle ilgilidir ve ticari iş niteliğinde olduğundan, olay haksız fiilden kaynaklansa bile, davacı hükmolunan alacağa reeskont oranında faiz isteyebileceğinin gözetilmemesi doğru olmayıp, kararın salt bu nedenle bozulması gerekir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan yasal faizi ibaresinin silinmesine yerine %80 ve değişen oranlarda reeskont faizi ibaresinin yazılmasına, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 24.471.5500 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy