(1163 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 8. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 21.6.2000 tarih ve 2000/199-265 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kooperatife 232 ve 237 nolu ortaklıklara sahip iken ihraç edildiğini, üyeliğin devamı için açtığı davanın reddedilerek kesinleştiğini,17.500.000.000 TL ödeme bulunduğunu ileri sürerek bu miktarın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının alacağının 1163 sayılı Yasa'nın 17/2.maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar doğrultusunda davacının 237 nolu kooperatif üyeliğinden 11.11.1998 tarihli ihraç kararına karşı açtığı davanın süre yönünden red edilip kesinleştiği, diğer 232 nolu kooperatif üyeliğinin tespiti için açtığı davanın da red ile sonuçlanıp kesinleştiği, 1163 sayılı Kooperatifler Yasasının 17/2. maddesine göre ihraç kararına karşı 3 aylık hak düşürücü süre 18.1.1989 tarihinde dolduktan sonraki dönem bilançosunun çıkmasından itibaren 5 yıllık süre geçtikten sonra işbu davanın açıldığı, alacağı zamanaşımına uğradığı, kaldı ki, ödentilerin iade olduğunun kesinleşen kararların gerekçe bölümlerinde de açıklandığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 30.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy