(2004 S. K. 67) (6762 S. K. m. 119)
Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.6.2000 tarih ve 1999/248-2000/245 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali O. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin acentesi olduğu S
. adlı geminin İstanbul limanı giriş ve çıkışına ait fener ücreti için girişilen icra takibine itiraz edilerek durdurulduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile alacağın inkar tazminatı ve %12 ek ücret ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, TTK. nun 119/2. maddesi gereğince acente hakkında karar verilemeyeceğini, geminin tamir amacıyla yapılan geçişlerden tarife gereği fener ücreti alınamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, geminin İstanbul limanına ticari iş için değil, bakım ve tamir amacıyla geldiği, Fener ve Tahlisiye Ücreti Tarifesinin 5/h maddesi gereğince ücretten muaf olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Fener ve Tahlisiye Ücretleri Tarifesi'nin 5/h maddesinde 1.4.1996 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik metnine göre her türlü bakım ve tamir için tersaneye giren, bu meyanda hiçbir ücretten muaftır. Somut olayda, tarife gereği ücrete tabi olduğu ileri sürülen S
gemisinin boş olarak tamir ve bakım amacıyla G
A.Ş. tersanesine geldiği gerekli tamir ve bakımı yapıldıktan sonra yine boş olarak limandan ayrıldığı dosyaya ibraz edilen soru kağıtları, liman başkanlığı yazısı ve tersane sahibi yazıları ile sabittir. Bu durumda, geminin tarifinin 5/h maddesinde belirtilen muafiyete tabi olduğu ve limana bu nedenle yapılan girişin doğal olarak çıkışında bulunacağı, bu faaliyetin de ücretten ayrık tutulduğunu kabulünün gerekmesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, 2.028.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden, alınmasına 11.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy