(5846 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.4.2000 tarih ve 1998/1160-2000/364 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının 2.10.1997 tarihli noterde düzenlenen devir ve muvafaktaname ile 62 adet müzik eserine ilişkin söz ve bestelerin telif haklarını 2 milyar TL ücret alarak, müvekkillerinden limited şirkete devrettiğini, kasetlerin piyasaya çıkmasından sonra davalının 3.3.1998 tarihli noter bildirimi keşide ederek cayma hakkını kullandığını, müvekkillerinden Hüseyin Emre'ye 13.4.1998 tarihinde ulaştırdığını, Hüseyin'in limited şirketin en büyük paydaşı ve müdürü olduğunu, aslında ihtarın limited şirkete yapılması gerektiğini, ancak davalının amacının limited şirkete verdiği hak ve yetkileri 5846 sayılı FSEK'nun 58. maddesi ile düzenlenen cayma hakkını kullanarak geri almak olduğunu, ileri sürerek dava konusu 62 adet müzik eserinin hak sahipliğinin müvekkillerine ait olduğunun tesbiti ile muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının, eser sayısının 62 değil, 60 olduğunu ve ücretin düşüklüğünü ileri sürerek caymaya ilişkin ihtar gönderdiği, ancak noterce düzenlenen listede sayının 62 olarak belirtildiği, davalının daha ihtarnameden 28 gün önce telif ücretini aldığı, ihtarın davacılardan şirkete çekilmesi gerekirken diğer davacıya tebliğ edildiği dolayısıyla şirketi bağlamıyacağı, diğer davacının dava açma hakkının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın şirket bakımından kabulüne, diğer davacının açtığı davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 209.000.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy