(2004 S. K. m. 67) (4046 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.05.2000 tarih ve 1997/754-2000/196 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.01.2001 günde davacı avukatı Şekip Mehan ile davalı avukatı İlknur Coşkuner gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Hüseyin Ulus tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul Liman Hudutları içerisinde yükleme ve boşaltma hizmetlerini tekel olarak yürüttüğünü, davalıya Ambarlı Liman Kompleksi içinde tahsis edilen iskelede yükleme ve boşaltma yapması imkanı tanındığını, bu yerin İstanbul Liman Hudutları dışına çıkarılmasıyla tekel niteliğinin 06.09.1996 tarihinde sona erdiğini, ancak bu tarihe kadarki yükleme boşaltma ücretlerinin ödenmediğini ve başlattıkları takibe haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının tekel hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, davacıya tekel hakkı tanıyan 117 sayılı KHK. nin yürürlükten kalktığı ve 4046 sayılı Kanun'un 17/B maddesinin tekel hakkı sağlamadığı görüşü belirtilen Yargıtay kararı benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy