(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.6.2000 tarih ve 1998/932-2000/316 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı idare arasında murise ait biçerdöverin taşınması ve murisin refakatçi olmasına ilişkin sözleşme yapıldığını, istasyonda bekleme anında biçerdöverin oturma koltuğunda yüksek gerilim hattından elektrik çarpması sonucu murisin hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin destekten yoksun kalarak manevi acı çektiklerini, davalının tam kusurlu olduğunu beyanla 6.000.000. TL. maddi ve 1.550.000.000. TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, murise biçerdöverin üstüne çıkmaması için gerekli ikazın yapılarak kendisinden taahhütname alındığını, buna rağmen murisin biçerdöverin üstüne çıkarak kataner seyir teline temas ettiğini, tüm kusurun muriste olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, murisin imzasını taşıyan taahhütnamede ve küçük hız taşıma belgesinde gerekli uyarıların yapılmış olduğu, buna rağmen biçerdövere binmek isteyen murisin %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.028.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 18.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy