(2004 S. K. m. 145) (1086 S. K. m. 45)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.05.2000 tarih ve 1998/2359 2000/563 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketlerin borçları nedeniyle ayrı ayrı iki BMW marka otomobili müvekkiline rehnettiklerini, iki aracın da müvekkili nam ve hesabına muhafaza edilmek üzere ve istenildiğinde teslim edilmek kaydıyla yeddiemin sıfatıyla diğer davalı Yılmaza teslim edildiğini, müvekkili şirket tarafından rehnin paraya çevrilmesi suretiyle icra takibine girişileceğinden ve araçların hasar görme tehlikesi bulunduğundan müvekkiline teslimi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiğini, 34 JK 189 plakalı aracın icra marifetiyle müvekkiline teslim edildiğini, 34 JU 589 plakalı aracın ise teslim edilmediğini ileri sürerek, 34 JU 589 plakalı aracın trafikten men edilmek suretiyle el konularak davacıya teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, araç üzerinde davacı rehni bulunduğu, davacının rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçerek alacağını karşılayabileceği, rehinli aracın aynen borçluya teslimi talebinin rehinli aracın borcun konusunu oluşturmadığı ve borcun konusunun bir kredi sözleşmesi olduğu, İİK. nun 145 ve devamı maddeleri gereğince takibe geçilip borcun tahsili yoluna gidilmesinin mümkün olduğu, mahkemeden icra memuru yerine geçip rehinli mala el konularak davacıya teslimine ilişkin talebin dinlenilebilir bir talep olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili, rehin ve yediemin sözleşmesi ile davalı Yılmaz Denizhana bırakılan aracın müvekkiline teslimine karar verilmesini istemiştir. Davalı Yıl-Ma Tekstil İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti., Pamuk Factoring AŞ tarafından lehine asaleten ve kefaleten açılmış ve açılacak krediler nedeniyle mülkiyetindeki 34 JU 589 plakalı aracı yediemin ve rehin sözleşmesi ile davacı şirkete rehnetmiştir. Araç, aynı sözleşme ile davacının ilk talebinde teslim edilmek kaydıyla ve yediemin sıfatıyla diğer davalı Yılmaz Denizhana teslim edilmiştir. Davacı vekili, davalılardan Semteks Tekstil Konfeksiyon Örme San. Tic.Ltd. Şti. nin imzaladığı factoring sözleşmeleri gereği müvekkiline borcu olduğunu, davalı Yıl-Ma Tekstil Ltd.Şti. nin de bu sözleşmelerde müşterek borçlu müteselsil kefil olması nedeniyle müvekkiline rehnettiği aracı teslim etmesi gerektiğini iddia etmiştir. Davalı Yıl-Ma Tekstil Ltd.Şti. vekili ise, anılan sözleşmede müvekkili şirketin kefil olmadığını, bu nedenle davacı şirket aleyhinde menfi tespit davası açıldığını savunmuştur. Davacı taraf rehin ve yediemin sözleşmesi gereği aracın kendisine teslimini isteme hak ve yetkisi bulunmasına ve teslim konusunda dava açma yetkisi bulunmasına rağmen, davalı Yıl-Ma Tekstil Ltd.Şti. nin açtığı menfi tesbit davası sonucunun da beklenmesi gerekmektedir. Mahkemece, Yıl-Ma Tekstil Ltd.Şti tarafından Pamuk Factoring AŞ aleyhine İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde 1999/760 Esas numarası ile açtığı davanın bekletici mesele yapılarak, anılan dava sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy