(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 1.6.200 tarih ve 1999/662-2000/377 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta (ZMSS) poliçesi ile sigorta ettirdiği aracının üçüncü kişiye ait araç ile çarpışması sonucu davalının 2/8 kusurlu olduğunun belirlendiğini, müvekkilinin üçüncü kişinin sigortasına poliçe limiti olan 250.000.000 lira ödeme yaptığını ileri sürerek bu miktarın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekilleri, ZMSS. Poliçesi Genel Şartlarına göre sigorta ettirenin kasti bir hareketi veya ağır bir kusuru sonucu meydana gelen olay nedeniyle 3. kişilere sigorta şirketi bir tazminat ödemişse, rücu hakkına sahip olduğunu, müvekkilinin ise tali kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının ağır kusurunun ve kasti hareketinin olmadığı, zira 2/8 oranında kusurlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı dava dilekçesinde davasını davalının ehliyetsiz araç kullanmasına dayandırmamış olmasına yargılamanın hiçbir aşamasında da böyle bir iddiaya dayanmamış olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.028.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 21.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy