(818 S. K. m. 100)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.6.2000 tarih ve 1996/847-2000/664 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalıya ait otoparktan, otopark görevlisi tarafından dışarıya çıkarılarak kullanıldığı sırada, kaza yaparak hasarlandırıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla şimdilik 180 milyon lira hasar bedeli ve 20 milyon lira aracın kullanılamaması nedeniyle yapılan giderler olmak üzere toplam 200 milyon liranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının aracının anahtarı ile birlikte otopark görevlisi Süleyman'a bıraktığını, müvekkili ile sözleşme ilişkisi kurulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı tarafından davacıya verilen otopark fişinde, olabilecek zarardan İzelman Ltd. Şti.nin sorumlu tutulmayacağının yazılı olduğu, bu hususun Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.04.1997 tarihli ve 1997/2747-2886 sayılı ilamı ile de sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalının tekel olarak işlettiği otopark alanına bırakılan aracın, davalının elemanı tarafından alınarak kaza yapmak suretiyle zararlandırılması nedeniyle açılmış tazminat davasıdır. Mahkemece, otopark fişindeki sorumsuzluk kaydına dayanılarak dava reddedilmiştir.
Dosyada bulunan otopark fişindeki kayda göre; Araçta olabilecek zarardan İzelman sorumlu tutulamaz. Bu kayıt otoparktaki araca 3. şahıslar tarafından verilecek zararlardan otopark isleticisinin sorumlu tutulamayacağına yöneliktir. O halde, davalı İzelman BK.nun 100/1. maddesi gereğince meydana gelen zarardan sorumludur.
Öte yandan, davalı vekili, müvekkilince işletilen otopark alanının görevlisine hiçbir biçimde anahtar teslimi yapılmadığını ve bu konuda gerekli yerlere uyarı levhalarının asıldığını, buna rağmen görevliye aracın anahtarını bırakan davacının da olayda kusuru olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davalının bu savunması üzerinde de durulmaksızın karar verilmiştir.
Bu durumda mahkemece, park alanındaki aracı alıp kullanan park görevlisinin fiilinden dolayı davalının BK. 100/1. maddesi gereğince sorumlu olduğunun kabulü ve diğer yönden davacının anahtarı görevliye vermekle muterafık kusuru bulunduğuna yönelik davalı savunmasının sunulacak deliller ile değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy